Parszywy charakter
Osobowość to inaczej... charakter człowieka. Czy charakter może być chory?
Zaburzenia osobowości - to specyficzny rodzaj zaburzeń psychicznych, w których ten, kto na nie cierpi zazwyczaj nie dostrzega, że jest chory, a otoczenie parszywy charakter np. szefa ocenia w kategoriach "umiejętności zarządzania twardą ręką".Zaburzenia osobowości, to jeden z najtrudniejszych problemów dla psychiatry i psychologa. Leczenie charakteru jest sprawą skomplikowana i tutaj na nic, niestety, zda się cały arsenał leków psychotropowych czy środków uspokajających. Kolejny kłopot z chorymi na zaburzenia osobowości to taki , że "zaburzone charaktery" rzadko kiedy czują się zaburzone i, jeśli w swoim środowisku sprawiają kłopoty, to winę przypisują zwykle innym nie sobie. O takich ludziach mówi się często, że są odmienni, oryginalni, wrażliwi, niekonwencjonalni itp. Jak wygląda opis chorego na zaburzenia osobowości? Oto dwa takie przykłady:
Osobowość paranoidalna
Główną cechą takiego człowieka jest podejrzliwość i przesadne odnoszenie do siebie różnych zachodzących w życiu okoliczności. Ludzie ci są zwykle tajemniczy, silnie się kontrolują, często podejrzewają wokoło oszustwa i są zazdrośni. Wszędzie doszukują się ukrytych motywów i znaczeń. Są często napięci, skłonni do atakowania, szczególnie wówczas, gdy przewidują zagrożenie. Są bardzo krytyczni wobec innych, ale bardzo źle znoszą krytykę przez innych. Boją się utracić niezależność i unikają intymności w kontaktach z innymi ludźmi, poza tymi osobami, z którymi udało im się nawiązać pełną, na ogół opartą na podporządkowaniu ich sobie współpracę.Ludzie o osobowości paranoicznej chcą zawsze być obiektywni, racjonalni i nieemocjonalni. Często zresztą są bardzo dumni z tych cech. W kontaktach międzyludzkich wyczuwa się bijący od nich chłód emocjonalny. Osoby te mają skłonności do moralizowania, nastawienia wielkościowego i karania innych.Często też spotyka się ich wśród autorytetów w sprawach moralności i wiary.
Osobowość schizoidalna
Ludzie o osobowości schizoidalnej, to osoby o znacznie upośledzonej zdolności do tworzenia bliskich związków emocjonalnych, sprawiający wrażenie zimnych, obojętnych wobec innych ludzi, nie potrafiący okazywać czułości, pozbawieni poczucia humoru. Łączy się z tym brak reakcji uczuciowych (lub nie ujawnianie ich) w sytuacjach prowokujących do okazywania agresywności lub wrogości. Osoby te mają niewielu przyjaciół, wybierają samotność. Są zaabsorbowane głównie sobą, nieobecne, niezdecydowane. Rzadko decydują się na zawieranie małżeństwa. Trudności w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów społecznych upośledzają ich funkcjonowanie w grupach towarzyskich lub zawodowych. U takich osób dostrzec można m.in. cechy: dziwaczność myślenia, niejasność wyrażania się, które jest zwykle pełne metafor, dygresji sprawiających wrażenie sztuczności. Często spotkać tu można ostro wyrażane przejawy myślenia magicznego wiarę w przesądy gusła.Zaburzeniom osobowości poświęca się coraz więcej uwagi głównie ze względu na to, że z roku na rok ilość pacjentów z takimi rozpoznaniami gwałtowanie rośnie.